Echte krokodillen kauwen niet
Annen A1 was al een half uur voor ons aanwezig om met z’n allen wat te gaan drinken en hun toekomstige overwinning van 4-0 vast te vieren. Helaas voor hen hadden wij deze wedstrijd hele andere plannen dan het lijden van een 0-4 verlies. Met veel zin en iets meer dan een gezonde dosis spanning kwamen wij de zaal in waar wij onder de geweldige playlist, die wij vorige week in elkaar hadden geflanst, begonnen aan onze warming-up.
Explosief en hongerig begonnen wij onze spieren op te warmen en onze zweetklieren te activeren. Coach Willem had de zaterdag daarvoor onderzoek gedaan bij Annen als onschuldig toeschouwer, en sprak met ons alle strategieën uitvoerig door voor de wedstrijd. Coach Stephan kwam inmiddels ook de zaal ingestormd na enig oponthoud en zoals we van hem gewend zijn was er niets dan genot en enthousiasme van zijn gezicht af te lezen. Dit was dan ook de wedstrijd dat het moest gebeuren. Met een 3-1 overwinning zouden wij weer helemaal back in the race zijn voor het kampioenschap. Na het inslaan spraken de coaches ons de laatste bemoedigende woorden toe voordat we het veld in zouden gaan. De kleffe handjes van de tegenstander werden geschud en nu kon de wedstrijd beginnen, forza! Inmiddels was er niets meer zichtbaar van de bankjes in het amfitheater “De Zwet” dankzij het publiek dat in grote getale op was komen dagen, luidkeels de naam van hun cluppie schreeuwend om hun trots te verdedigen.
In het begin van de eerste set maakte onze spelverdeelster Anouk een geweldig punt door middel van een blok. Helaas verstapte zij zich vlak daarna toen ze een drafje moest inzetten om een bal te halen. Hierdoor was ze genoodzaakt het slagveld te verlaten en het strijdbijltje over te geven aan Jaleesa, onze geweldige tweede spelverdeelster. Anouk kon nu Karlijn gezelschap houden aan de kant om het team aan te moedigen als beesten. We liepen gelijk op tot halverwege de set waarna wij uitliepen en een eindstand behaalden van 25-19. En zo werd het 1-0 voor Ritola!
Vol goede moed en met een groeiend enthousiasme begonnen wij aan onze tweede set. Deze verliep zonder horten en stoten. Door een aantal lekkere serve-series stonden wij ons mannetjes en werd ook deze set een set voor Ritola. Onze scheidsrechter Michiel liet zich op geen enkele manier intimideren door de coach van Annen die met enige stemverheffing zijn verwijten kracht probeerde bij te zetten. Annen had duidelijk een collectieve off-day. Met een 2-0 overwinning gingen wij de derde set in. Als wij deze zouden winnen waren wij zeker van een kans op het kampioenschap. Helaas verliep deze set wat minder soepel dan gehoopt.
Annen leek een goede peptalk te hebben gehad van de coach en ze waren nog meer aanwezig dan de twee voorafgaande sets. Nu ze voorstonden bleken ze een heel scala aan liedjes achter de hand te hebben. Deze zangeresjes in de dop zongen de longen uit hun logge lijven en brulden bij ieder punt een kreet afkomstig uit het dierentuinleven. Licht geïmponeerd verloren wij deze set ondanks het feit dat we geweldig terug waren gekomen tot een stand van 21-25. We waren genoodzaakt de vierde set te winnen want Willem zag 3-2 niet als een optie. Zeer gedwee deden we dit dan ook.
Alhoewel het in het begin van de set de andere kant op leek te gaan. We wisten het tot een achterstand van 3-10 te presteren, maar toen begon ons krokodillenbloed te stromen. Deze set zou ook voor ons zijn! Bij de stand van 13-18 hadden we er al meer vertrouwen in. We maakten het nog even spannend en lieten de dames van Annen de 21 punten proeven. Bij een stand van 17-21 kwam ons kanon Sterre aan serve. Meisjes B1 was inmiddels teruggekeerd van het omkleden en jongens A1 was ook gearriveerd na hun eigen wedstrijd. Onder luid gejuich van beide teams en al het andere publiek sloeg Sterre zeer ontspannen de ene naar de andere bal over het net. Stephan leek na ieder punt te ontploffen van blijdschap en trots en Willem die de het de hele wedstrijd kalm had weten te houden begon nu ook rood aan te lopen. Er werd harder dan ooit tevoren op de trommel geslagen en met z’n allen, het publiek, onze geweldige coaches en wij zelf vochten wij ons als krokodillen naar een verbluffende eindstand van 25-21. Op naar het kampioenschap!