De laatste wedstrijd van dit zo succesvolle kalenderjaar beloofde een mooie te worden. De zeer geroutineerde tegenstander kwam uit Slochteren, Kolham of een ander gat dat is ontstaan door verzakkingen, veroorzaakt door alle hete lucht die er wordt verkocht of uit de grond gehaald.
Oftewel VIOS Kolham, met bekende namen uit het Groninger volleybal als Eppie en Pietje Dekzeil. Heren die vroeger tot de subtop in Nederland hoorden en nu nog steeds heel aardig kunnen ballen.
Met daarbij nu toegevoegd enkele jongelingen en Lutje, de altijd aanwezige sterspeler op midden die door stem en aankleding de aandacht op zich weet te vestigen.
Dus een mooi gezelschap om in een kolkende Zwet de degens mee te kruisen.
Eerder dit seizoen hadden de helden van dit kapittel al gespeeld in een van de meest landelijke sporthallen die je kunt vinden in het Groninger platteland. Ik denk zelfs de meest landelijke want hij bevindt zich midden in een weiland. Om je auto te parkeren moet je daar eerst enkele trekkers ontwijken, helpen bij de bevalling van een kalfje en op tijd bukken wanneer de giertank geleegd wordt voordat je de kantine van deze hal kunt betreden. De gezellige kantine waar een culinair hoogtepunt uit de Noordelijke Keuken wordt verkocht: de Duurswoldhalburger. Een hamburger zo groot als een deurmat met alle sauzen die je je kunt voorstellen daarover tussen een heel brood dat simpelweg door midden is gesneden. Goed voor 27000 calorieën, maar niet te versmaden! De rest van het weekend en 3 dagen daarna hoef je aan vast voedsel niets meer naar binnen te werken en de gang naar de pot wordt al snel een buikloop maar dan heb je tenminste wel iets om van na te genieten. Ga dat avontuur aan als je in de buurt bent en het kunt vinden. Het is bij Hoogezand afslaan en dan alleen nog maar naar beneden rijden, het gat in tot het eerder beschreven weiland. Succes!
Terug naar de wedstrijd: dat Ritola ongeslagen zou blijven zat er dik in maar er mochten niet te veel sets weg worden gegeven want later dat weekend zouden de nummers 2 en 3, achtervolgers van onze toppers, tegen elkaar strijden en dat zou bij een grote overwinning onzerzijds goed uit kunnen pakken voor de afstand die we zouden krijgen met deze 2 teams.
Dus vechten tegen de Kolhammers was het devies en snel de punten in de aanhanger gooien. Maar de oude knarren dachten daar anders over. Niet in de eerste 2 sets, die gingen makkelijk naar de thuisploeg maar de derde werd afgestaan aan Pietje en consorten. Was het gemakzucht van onze zijde, waren het de ongelijke sokken van Lutje, was het de polonaise die op de overvolle tribune werd gelopen die ons afleidde of was het het geniepige getreiter dat van de andere kant van het net kwam dat ons op het verkeerde been zette?
Dat ouwehoeren onder het net door verstaan deze gasten als de beste. Lekker zeuren, etteren en treiteren zonder dat het gemeen of vulgair wordt maar de opmerking toch even beklijft. Zodat er over nagedacht wordt en er even niet meer op volleybal wordt geconcentreerd. Dat zijn de mooiste opmerkingen! Zij dit dit goed beheersen komen ver in het volleybal-spelletje. Dat onze giganten daar maar 1 setje door verloren hebben en de vierde set fier binnen hebben gesleept moge duidelijk zijn. Maar dat er op sportieve wijze met deze verslagen tegenstander naderhand nog een lekker biertje kon worden gedronken siert deze relieken uit de Groningen volleybalsport.
Later dat weekend zou blijken dat de nummer 3 va de nummer 2 heeft gewonnen in de 3e divisie Noord en dat het eerder genoemde gat inderdaad is geslagen!
Pas in het nieuwe jaar kan er weer worden genoten van topvolleybal in de Zwet maar ook dan geldt: wees er snel bij want plaatsen zijn schaars, het bier koud, de vrouwen warm en de bitterballen heet!
Tot volgend jaar bij het kampioensteam van Ritola: Heren 1. Zij worden dan Wereldkampioen!
En daar kan niemand wat aan doen…..