Afgelopen zaterdag mochten de vaandeldragers van volleyballend Zuidlaren weer hun kunsten vertonen. Ditmaal werd de dierentuinstad Emmen aangedaan om daar enkele deuken in de vloer van de plaatselijke sporthal te slaan. Het eerste herenteam van Ritola was voor het eerst deze competitie compleet. Dit stelde de trotse koploper in de 3e divisie voor een probleem dat nog niet eerder getackeld diende te worden dit seizoen: wie komt er op de bank te zitten als wisselspeler?
De vier wedstrijden hiervoor waren er van de 8 voorradige spelers binnen dit sterke consortium telkens slecht 7 aanwezig geweest. Door uitzendingen naar Azië, familieweekenden en ander noodzakelijk kwaad was het probleem waar het team nu voor stond, de wissel, nog niet voorgekomen. Hoe dit fenomeen op te lossen? Na lange discussies, slaande ruzies, het schuiven met steekpenningen en een voor een jonger publiek niet nader te beschrijven bloederig potje sterschieten werd er besloten om eerst de gastarbeider uit India op de bank plaats te laten nemen. Om hem vervolgens na 2 sets in te wisselen voor de man die zich op de woensdagavond niet op tijd uit Tukkerland had kunnen bevrijden om de laatste training voor de wedstrijd mee te maken.
Deze wissels zouden natuurlijk alleen plaatsvinden mocht alles naar wens verlopen……
Hoe brachten de mannen het er van af? Nu ja, de eerste 2 sets gingen zoals Ritola dat gewend was geraakt de laatste weken; op zijn Jan-boeren-fluitjes vermengd met prachtige individuele acties en verbluffend teamspel. Wat al snel een voorsprong opleverde van 2 sets. Geen wolkje aan de Emmeravondlucht te bekennen.
Totdat de helden in dit verhaal geconfronteerd werden met het al eerder genoemde unieke fenomeen binnen deze jaargang, de wissel. En hoe daar mee om te gaan.
En dan blijkt dat dit routineuze team toch nog wat te leren heeft. Want na het omgooien van het team ging dat, wat al 20 sets goed ging, nu hopeloos fout. Er werd op gênante wijze fout geserveerd, er werd geschreeuwd, getierd, gesnotterd en tegen ballen aan geschopt. Dat alles resulteerde in het verlies van 2 sets op rij; een debacle dat deze talentvolle groep nog niet eerder was overkomen. Kon dit nog goed komen? Konden de ruggen bij deze 2-2 stand nog eenmaal gerecht worden?
Gelukkig kan ik u mededelen dat onze helden inderdaad de rug rechtten, de coole blik weer in de ogen terug konden krijgen, de strijd tegen de elementen en vooral tegen zichzelf weer met een fiere houding aan konden gaan om een kwartier later vol trots, met een pot bier in de hand, de 3 punten in de achterbak konden laden om met een goed gevoel (maar ook met een hint van verbazing) weer huiswaarts te keren naar het mooie brinkdorp Zuidlaren.
Om vervolgens te zien dat de grootste concurrent voor Ritola in de competitie ook 2 sets had verspeeld en er feitelijk niets schokkends is gebeurt in de 3e Divisie A regio Noord.