Normaal gesproken staan we op woensdag avond altijd fanatiek te trainen in de Zwet. Helaas voor Klaas kon hij deze woensdag niet van ons gezelschap genieten. Heren 3 had namelijk voor het eerst in hun leven een bekerwedstrijd. Jawel jongens en meisjes, wij doen mee voor de beker, en we gaan hem winnen ook. Goed, voor deze speciale wedstrijd moesten we afreizen naar Dwingeloo. Eenmaal aangekomen op het aangegeven adres, begon de speurtocht. Alleen wat voetbalvelden en een handje vol donkere gebouwen waren te bekennen rondom de parkeerplaats.
Na een tijdje het spelletje ‘zoek de bewoonde wereld’ te hebben gespeeld, kwamen we op het idee om de bordjes te lezen. Klein stukje lopen en jawel hoor, daar was het sportcentrum van Dwingeloo. Na ons te hebben omgekleed in een kleedkamer die er uit zag of hij nog dateerde uit de 18de eeuw, gingen we de zaal in. Wat een sfeer dames en heren, het publiek bestond uit wel twee man en de muziek was uitstekend. Daar kan dj Bakker nog een puntje aan zuigen.
Na te hebben ingelopen, ingespeeld en ingeslagen onder het genot van de hits zoals ‘Zij gelooft in mij’, ‘Ik voel me zo verdomd alleen’ en ‘Captain Jack’ konden we beginnen. De tegenstanders bleken trouwens ongeveer net zo oud te zijn als de kleedkamer en het verbaasde ons dat er geen extra zuurstofflessen waren meegenomen voor die arme mannen. Leeftijd zegt natuurlijk niet alles, kijk maar naar Heren 2 en door te onderschatten heeft nog nooit iemand gewonnen, dus daar gingen we, de eerste set.
We begonnen sterk, we wisten de hele set door steeds met ongeveer twee punten op voorsprong te blijven. We wonnen met 22-25 en we konden de door Erik beloofde bitterballen als we zouden winnen al bijna proeven. Helaas, de tweede set viel toch wat tegen. We begonnen met een uitstekende serveserie van Matthijs Bakker waarna het meteen al 1-8 stond. Bij een stand van 17-21 voor kregen we alleen een serie tegen. We verloren met 25-21. 1-1 gelijk in sets dus. Gelukkig pakten we het na deze tegenslag meteen weer goed op. Ballen werden uit alle hoeken en gaten opgedoken, onze gloednieuwe spelverdeler Bas van der Velden maakte een aantal goede beslissingen en we hebben prachtige ballen binnen gebeukt. 20-25 werd het en we stonden weer voor. Kwestie van afmaken nu, en dat deden we. Credits nog naar Marnix van de Berg, die als een soort op hol geslagen stofzuiger geen bal op de grond heeft laten vallen, chapeau! Ook de rest van het team speelde vrijwel perfect en het leek of de tegenstander er zo ongeveer wel het bijltje bij neer had gelegd. We wonnen overtuigend met 13-25.
Prima pot dus, douchen en aan de bitterballen! Mooi niet dus, Rekker had z’n portemonee vergeten. ‘De volgende keer’ beloofde hij. En daar houden we hem aan… Groetjes!!