Het leek wel als de dag van gisteren dat we onze vorige wedstrijd hebben gespeeld, wat toevallig ook nog eens zo was. Na onze succesvolle bekerwedstrijd van afgelopen woensdag in Dwingeloo, zijn we de volgende dag al weer opweg gegaan naar Ten Boer om ze daar eens even alle hoeken van het veld te laten zien. Negen uur zou de wedstrijd beginnen en we waren mooi een half uur van tevoren aanwezig. Toch hadden we rustig een uur later aan kunnen komen, want de wedstrijd voor ons liep nogal uit.
Dat werd dus nachtwerk, maar goed, terzake.
Na de standaard voorbereidingen begon de eerste set. Het was wel duidelijk dat we door de tijdsnood niet optimaal ingespeeld waren, en we verloren de eerste, wel erg spannende set met 30-28. We waren dus zeker aan elkaar gewaagd en dat bleek de volgende set ook wel weer. Om en om werden mooie punten gescoord, maar deze keer trokken wij aan het langste eind. 22-25 winst, de eerste set was binnen. ‘Nu durven ze niet meer’ zou je zeggen. Nou helaas, ook deze keer kregen we weer veel tegengas. Toch wisten we de derde set uit het vuur te slepen. 23-25 werd het.
Onze rakkers uit Ten Boer werden zenuwachtig, net als de scheidsrechter overigens. Op eens wist die arme oude man niet meer waar de antennes voor waren… Gelukkig serveerde de tegenstander sportief in het net, of dat wel of niet met opzet was laat ik in het midden.
Na nog eens een uitstekende set te hebben gespeeld die we wonnen met 19-25, gingen we met 1-3 winst de kleedkamer weer in. Wat een feest, twee wedstrijden op rij gewonnen.
Trots en voldaan zaten we even later, het was inmiddels bijna half twaalf, aan het bier met bitterballen. Die hadden we wel verdiend.
Tot de volgende overwinning!