30 september startte de competitie voor H2 tegen een onbekende tegenstander. Overigens zijn alle tegenstanders dit jaar onbekend, want door mysterieuze handelingen van de Nevobo zijn wij naar poule B verbannen, in plaats van de door ons geliefde Poule A. Voor wie denkt dat hier een uitgebreid systeem aan ten grondslag ligt; voor degene die denkt dat er nagedacht wordt over reisafstanden; voor wie denkt dat er eventueel zelfs geloot wordt.. ik moet jullie teleurstellen. Dé overweging die er voor zorgde dat we een paar honderd kilometer meer moeten afleggen dit jaar; dé overweging die zorgt dat we op donderdagavond naar **** Slagharen moeten..(om 19:30 al spelen notabene!).. die overweging.. is…
“Ja.. ehm.. jullie zitten lekker dicht bij de A28, dus ik dacht.. jullie kunnen wel naar poule B.” Ondanks forse protesten is er helaas niets gewijzigd en dus mogen we dit jaar de prachtige binnenlanden van Groningen, Drenthe en Overijssel in. Slagharen, Ommen, Stadskanaal, Scheemda, Nieuwleusen, Beilen en nog veel meer plaatsen waar je normaal gesproken niet komt.
Goed.. Nieuw-B’nen. Dit bleek een team geformeerd rond 1 springveertje. Vijf 1e-klasse spelers en 1 mannetje dat makkelijk 2 niveau’s hoger zou kunnen meedraaien. Dat soort teams hebben we al vaker tegen gespeeld en verslagen, dat ligt ons normaal gesproken wel. Maar H2 is een dieseltje en begin van het jaar moeten we er altijd even inkomen. We hebben dit jaar een ongekende inter-provinciale voorbereiding gehad, waarbij we grotendeels ongeslagen zijn gebleven. Ook de nazit is goed meegenomen in de voorbereidingen, dus bereid je maar voor op veel gezelligheid dit jaar. Waar was ik? Oh ja, we moeten op gang komen. Dat bleek al de 1e set. We stonden geruime tijd op een voorsprong, toen weer even achter en boven de 20 wilden we toeslaan, maar het mocht niet zo zijn. Net even een passfoutje op het verkeerde moment en een tegenstander die vleugels kreeg, maakte dat we – tegen het spelbeeld in – met 26-24 verloren. De tweede set verliep ook op die manier. De derde set rechtten we de rug en gingen we er vol voor: 18-25! De wedstrijd lag helemaal open. “Dan maar een 5e set gelijk” dachten we allemaal. Helaas begonnen we de 4e set met een flinke serie opslagen tegen, waardoor we tegen een 9-2 achterstand aankeken. Dat konden we niet meer goedmaken en met 3-1 verloren we de wedstrijd. Wel fijn overigens om gelijk van die vermaldedijde 0 af te zijn!
Dan de nazit, ook hard geoefend. We bleken vanuit perspectief van de kantinedame een aanwinst voor de HPB te zijn. “Jongens, wat gezellig allemaal, komen jullie gauw weer?” hoorden we wel 5-6 keer die avond. Aangezien we om 18:00 gespeeld hadden, ging een hapje er ook wel in. Helaas bleken ze in de kantine van Nieuw-B’nen geen ui te hebben. “Gain siepels helaas, jongs, en ook gain pindasaus”. Wat een teleurstelling. Gelukkig bleek de boerenbal voor 75% uit siepel te bestaan, waardoor alles toch nog goed kwam. Een ui wordt vaak als smaakmaker en smaakversterker gebruikt in het eten. Het ontbreken van siepels in Nieuw-B’nen bleek symbolisch voor onze start: smakeloos en weinig aan te beleven. We zien ze over 3 weken weer: tijd om dan te laten zien in Zuidlaren wat we kunnen!